|
Hallacý Mansur Kuddise Sýrruhu Hazretleri zindandadýr. Son günlerini zindanýn siyah taþlarý üstünde geçirmektedir. Bu hâl sürüp giderken bir gün zindanda bulunan arkadaþlarýna seslenir:
-Ey zindan arkadaþlarým! Sizleri bu zindandan kurtarayým mý? Bu sözü duyanlar þaþýrýrlar:
-Nasýl olur?
Hallacý Mansur arkadaþlarýna daha bir þey söylemeden, elini kaldýrýr, bir iþareti ile zindanýn duvarlarý arasýnda yollar meydana gelir. Mahkûm arkadaþlarýna döner, onlarýn da bir el iþareti ile ellerindeki ve ayaklarýndaki zincirler tel tel dökülür. Mahkûmlar bu hâl karþýsýnda öyle þaþkýnlýða düþerler ki, serbest olmalarýna raðmen zindandan çýkýp gitmeyi düþünemezler. Ýçlerinden biri sorar:
-Duvarlarda yollar açtýn, zincirlerimizi kýrdýn. Peki, kendini niçin kurtarmýyorsun?
-Biz Allah mahpusuyuz, kurtulmak bizim neyimize. Hak Teâlâ Hazretlerinin bize itabý vardýr, bizi suçlandýran Hak'týr. O yüzden cezamýzý bekliyoruz. Mahkûmlardan biri sorar:
-Sen baþýnýn kesilmesini mi bekliyorsun?
-Evet, bu iþ onunla ikimiz arasýndadýr.
 |
