Ã�yi kalpli yalnýz bir adam bir gün bir koza bulur.
Kozanýn içinde küçük bir týrtýl vardýr.
Adam çok sever bu týrtýlý.
Onunla tüm yalnýzlýðýný, tüm sevgisini paylaþýr.
Gel zaman git zaman týrtýl büyür, güzel bir kelebek olur.
Adam kelebeðine hayran, býrakamaz onu bir türlü.
Aslýnda kelebeðin aklýnda daðlar, kýrlar, çiçekler vardýr da
kýyamaz bir türlü adama ve sevgisine, yalnýz býrakamaz onu.
Üç günlük ömrünü sevildiði ve sevdiði yerde geçirmeye hazýrdýr.

Ama adam bilir ki
"Sevmek bazen vazgeçmeyi de bilmektir."

YED� TAVS�YE

 Ebu  Zer, Peygamber Efendimizi kastederek: Dostum bana yedi þey tavsiye etti bunlar:

Zikir týpký güneþ ýþýðýnýn bi nokta da toplanmasý gibi, zikirle beraber ruhsal meleklerde bir noktada toplanýyor.Zihin daðýnýklýktan kurtulup o da belli bir noktada toplanýyor. Zikir sýrasýnda insan ferahlýyor huzura kavuþuyor  ýþýkla doluyor.Önemli olan bu kýsa güzel anlarý çoðaltabilmek...Her gaflete dalma bizim için bir kayýp olmuyor mu? O halde yapýlacak iþ ortada…Kaçalým maneviyatýmýzý rahatsýz eden o gafletten.Uzak duralým.Kur’an-ý Kerim de de öyle demiyor mu? “ Allah’a doðru firar edin”