Evrimcilerin kendilerine dayanak yaptýklarý hususlardan biri de naturel seleksiyon, Türkçe ifadesiyle ýstýfa-i tabiî veya tabiî ayýklanma iddiasýdýr. Onlara göre, deðiþik felâketler, seller, çöküntüler, hadiselerin kahrediciliði, mukavemeti olmayan varlýklarý alýr götürür ve geriye güçlü, dayanýklý olanlar kalýr.

Her þeyden önce, bunun evrimle alâkasýný kurmak ne ölçüde mümkündür bilemiyorum. Çünkü, bu türden felâketlerde ayakta kalan canlýlarýn tür deðiþtirdiðine dair bir emare yoktur. Yeryüzünde zamanla bazý hayvan türlerinin yok olup gittiði söylense de, ne bu hayvan fosilleri yeni bir tür olarak ortaya çýkmýþ, ne de geride kalanlar veya bir felâketten geriye kalan güçlüler, bir üst sýnýfa atlamýþlardýr. Ã�kinci olarak, her canlý nev'inin içinde her zaman güçlüler de vardýr zayýflar da; bunlar, bir arada yaþayýp giderler. Fakat Cenab-ý Allah'ýn, hayvanlarýn hayatý için koyduðu kanunlar çerçevesinde, bir nev' veya sürü içinde bazý fertlerin zayýf, bazýlarýnýn da güçlü olmasýnýn çok müthiþ hikmetleri vardýr. Bazý türlerin etle beslenmesi, tabiatta bir gýda zinciri oluþturmakta ve bu sayede ekolojik sistem bütün mükemmelliði içinde devam etmektedir. Eðer böyle olmamýþ, meselâ bir ceylan sürüsünde aslana, kaplana yakalanmayacak fertler bulunmamýþ olsa veya her türün bütün fertleri kuvvetli olmuþ olsa idi, bu takdirde etle beslenen hayvanlarýn hepsi ölür gider, diðer hayvanlar berikilerin aleyhine çoðalýr ve ekolojik denge kökünden sarsýlýrdý. Hayvanlar âleminde görülen bu vakýa, zayýf fertleri bazý nev'lere gýda teþkil eden türlerin mevcudiyetlerini sürdürmelerinde mühim bir faktördür.

Evrimin temelinde, varlýðýn kendi kendine ve tesadüflere baðlý olarak meydana geldiði iddiasý yatar.

Evrimciliðin Darwin'den önceki babasý olan Lamarck, evrimi Allah'a veriyor ve onu, Allah'ýn eþyada, tabiatta yarattýðý bir kabiliyet olarak görüyordu. Dolayýsýyla o, yaratýcý evrim yanlýsýydý.

Buna karþýlýk Darwin, varlýðýn temelini maddeye, atomlara ve onlara atfettiði yaratýcý ruha baðlamaktadýr. Bir bakýma vahdet-i mevcutçu, yani monisttir o. Darwin'den sonra gelenler, varlýðý tamamen maddeye verip, bütün bütün inkârcýlýða, maddeciliðe, materyalizme saptýlar ve evrimi Allah'ý inkârýn bir dayanaðý gibi kullanma yolunu seçtiler.

Bu kitabýn esasý altmýþlý yýllarýn sonuna doðru, çok dar dairedeki bir kýsým sohbetlere dayanmaktadýr. Konferans unvanýyla daha kalabalýk kitlelere arzý ise yetmiþ sonrasý yýllara rastlamaktadýr.

O günlerde konuyla alâkalý doküman ve belge yok denecek kadar azdý; tabiî buna, benim yetersizliðim de inzimam edince, ortaya ne türlü bir eserin çýkacaðý açýktýr.